Şükr etməyin fəlsəfəsi çox dərin mənəvi məna daşıyır. Şükr yalnız "Əlhəmdülillah" demək deyil, Allahın nemətlərini tanımaq, onları doğru yolda istifadə etmək və nemət verəni unutmamaqdır.
Şükrün əsas fəlsəfəsi bunlardır:
1- Allahı tanımaq və Ona yaxınlaşmaq
Şükr insanın bütün nemətlərin Allahdan olduğunu dərk etməsinə səbəb olur və bu, bəndəni Allaha yaxınlaşdırır.
Nemətlərin artmasına səbəb olmaq: Quranda buyurulur: "Əgər şükr etsəniz, sizə (nemətimi) artıraram." (Quran, 14:7).
2- Təvazökarlıq yaratmaqŞükr insanı təkəbbürdən uzaqlaşdırır və nemətləri öz qabiliyyətinin deyil, Allahın lütfü kimi görməyə kömək edir.
3- Neməti qorumaq
Şükr edilən nemət qorunur, naşükürlük isə nemətin əldən çıxmasına səbəb ola bilər.
4- Əməllə şükr etmək
İmam Cəfər Sadiq (ə) buyurur ki, nemətin şükrü onu Allahın razı olduğu yolda istifadə etməkdir. Yəni dil ilə təşəkkür etmək kifayət deyil, əməl də buna uyğun olmalıdır.
Ümumi olaraq şükr üç mərhələdən ibarətdir:
A) Qəlblə şükr – nemətin Allahdan olduğuna inanmaq.
B) Dillə şükr – Allaha həmd və təşəkkür etmək.
C) Əməllə şükr – neməti günahda deyil, xeyir işlərdə istifadə etmək.
Beləliklə, şükr insanın imanını gücləndirən, nemətləri artıran, qəlbi saflaşdıran və bəndəni Allahın razılığına yaxınlaşdıran mühüm bir ibadətdir.
Qardabani Şəhərinin İmam Cüməsi, İlahiyyatçı Hacı Elçin Əliyev
